Een inslaande bom van kippenvel

7 september 2009

Een inslaande bom van kippenvel

De eerste Hallo Cultuur! is gisteren bezocht door ruim tienduizend
mensen. Ze konden gratis naar binnen bij veertien culturele
instellingen in Eindhoven. Het ED nam zich voor het hele programma af
te struinen. Dat viel niet mee.

Even voor enen. Het loopt lekker bij BROET. Ondanks dat je jezelf
zigzaggend door het zand over het Strijp-S-terrein moet voortbewegen.
In het knusse filmzaaltje draait vandaag een doorlopend programma met
onalledaags werk van jonge filmmakers. Zoals Import van Barend de
Voogd.

Nietsvermoedend nippen we in de eerste minuut nog aan onze verse
koffie. Tot er ineens een snoer uit het been van de hoofdpersoon
blijkt te groeien.Wat volgt is een koortsachtige nachtmerrie van een
kwartier, die lekker stevig op je netvlies blijft plakken. Pas in het
Parktheater verdampt dat bloederige eindbeeld. Voor ons staan een
stuk of twintig kinderen met nerveuze smoeltjes, die meedoen aan een
openbare auditie voor de musical Kruistocht in Spijkerbroek. Ze
strompelen in een lange sliert langs het publiek en proberen
tegelijkertijd hun zenuwen in bedwang te houden én uit te beelden dat
ze in de Middeleeuwen leven en er al honderden kilometers op hebben
zitten. In het Parktheater is de sfeer zonnig. En druk.

Voor iedere zaal staan dikke rijen om cabarethelden als Leon van der
Zanden of Eric Koller te zien optreden. Het is bovendien, net als bij
bijna alle culturele instellingen vandaag, moeilijk om niet te lang
te blijven plakken. Niet alleen vanwege de overvolle programmaís,
door Daphne Broers maar vooral ook vanwege de sfeer. Maar goed: we
wilden overal naar binnen, dus moeten we door. Om wat tijdwinst te
boeken, springen we in een van de speciale Hallo Cultuur!-bussen die
bij alle veertien locaties stopt. (Hoe cool zou het trouwens zijn als
er volgend jaar ook in die bussen voorstellingen of concertjes
gegeven worden...) Bij Kunstlicht In de Kunst is het wederom dringen
geblazen. Voor een glaasje champagne, maar ook om een glimp op te
vangen van de tentoonstelling met neonkunst. Bij expo MU komen we
voor het eerst even op adem. Het enige geluid dat je hoort, is dat
van oprollend papier.

Het zijn posters van Eindhovenaar Boudewijn Bollman, die in opdracht
voor de expo GroundAbout verscholen groene oases in de stad
fotografeerde. Rond kwart over drie wordt het toch echt tijd voor een
eindsprint. Zeker vier van de tien instellingen moeten we wegens
onhaalbaar laten liggen. VanMUsteken we over naar de bieb en via de
Krabbedans (van de gratis letterpannenkoeken loopt de M het beste)
fietsen we naar het Designhuis (waar je bij de nieuwe expo met als
thema ëboer zoekt stijlí echte varkens en konijnen kan aaien en een
bedstee van stro kunt testen) om tenslotte met lichte ademnood bij
het Muziekcentrum Frits Philips te belanden.

En terwijl het concert van Het Brabants Orkest inslaat als een bom van kippenvel, kunnen we maar één ding denken. Yes! Wat zijn we er vandaag trots op om in Eindhoven te mogen wonen.