Het Brabants Orkest in hoogste versnelling
23 april 2009
Het Brabants Orkest in de hoogste
versnelling
Het Brabants Orkest met pianist/dirigent Wayne Marshall. Muziek van
George Gershwin en Duke Ellington. Gehoord op donderdag 23 april in
de Concertzaal, Tilburg.
Het was nogal een waagstuk dat Het Brabants Orkest onder leiding
vanWayne Marshall aanging. Het begon een concert rond George
Gershwin en Duke Ellington met een razendsnelle uitvoering van
Rhapsody in blue. Marshall dirigeerde van achter de piano
waarop hij met veel bravoure de solopartij speelde. Het orkest
hield de concentratie en de scherpte van deze spectaculaire opening
tot de laatste noot vast.
Het werd een avond waarin klassiek en jazz in een gepassioneerde
dans om elkaar heen draaiden. Marshall wist het orkest te
inspireren tot geweldige muzikale prestaties. Zowel Rhapsody in
blue als Duke Ellingtons concertsuite A tone parallel to
Harlem zaten vol onverwachte wendingen. In de muziek van
Gershwin was dat vooral een kwestie van tempowisselingen en wild
opspattende, dissonante uitbarstingen. De hectiek van de grote stad
was terug te horen in passages die zich ver op het terrein van de
jazz begaven, terwijl momenten van rust zo uit musicals en
vaudeville-theater geplukt leken te zijn. Ellington schreef zijn
suite meer dan twintig jaar later.
Latijnse ritmes en bigband hadden ondertussen hun intrede gedaan in
de jazz. Die elementen doken telkens op in de muziek. Maar ook
schakelde hij heen en weer tussen verschillende periode en, kwam
plotseling uit op een onvervalst stukje Dixieland. Het orkest
speelde al deze stijlen zonder mankeren, met een swing die je maar
zelden in zo'n gezelschap hoort. Slagwerk en koper repten zich met
onmiskenbaar plezier van de ene tumultueuze uitbarsting naar de
volgende, gaven de strijkers meermalen het nakijken. Marshall zette
de musici regelmatig in de hoogste versnelling. Ook als hij tijdens
zijn deels geïmproviseerde partij op de piano een snelle wending
met een knikje aangaf, reageerde het orkest direct. De hartslag van
het publiek sprong naar ongekend hoge waarden. Dat moest zich wel
een uitweg banen in een geestdriftig applaus.
Door René van Peer
Bron Brabants Dagblad
Terug naar het overzicht