Souplesse, speelplezier en adembenemende cadensen

8 oktober 2009

Vioolliefhebbers extra verwend in Chassé Theater

Violiste Baiba Skride is in het bezit van een echte Stradivarius. Het instrument uit 1725 heeft ze niet zelf betaald, maar is zoals gebruikelijk ter beschikking gesteld door een speciaal fonds. Nog belangrijker dan de onbekende geldwaarde is uiteraard de klank die na eeuwen nog onverslijtbaar en tot in details op alle snaren nog uiterst genietbaar blijkt te zijn.

Gisteren stond de jeugdige musicienne uit Letland centraal bij Het Brabants Orkest. Voor een bijna volledig gevulde middenzaal van het Chassé Theater werd ter gelegenheid van het 60-jarige bestaan van het klassieke ensemble aandacht besteed aan het zogeheten IJzeren Repertoire. En dat betekende dat de soliste in Mozarts Vioolconcert in Bes haar muzikaliteit in alle schakeringen van het klassieke palet mocht uitspreiden. Breda kreeg daarmee de première voordat het concert de provincie ingaat.
Met een botermalse klank werd zowel in de krachtige hoekdelen als in het compositorisch minder boeiende adagio de toon gezet voor een tot in de finesses beheerst spel. Niet alleen haar souplesse, maar ook haar speelplezier en dynamische wendbaarheid werden nog eens groots uitgelicht in adembenemende cadensen. Ook hier waren het vrijelijk ingerichte etalages waarin de soliste kon schitteren. Bij haar subtiel en soepel gearticuleerde vioolstreken trof zij in het orkest een partner van hetzelfde kaliber.
Liefhebbers van vioolmuziek werden na de pauze nog extra verwend in het verrukkelijke Rondo voor viool en strijkers van Schubert. Behalve de viool werd nog een ander historisch instrument in de muzikale schijnwerpers gezet. In Glucks ouverture en balletmuziek uit Orfeo ed Euridice toverde de soliste uit het orkest boven de voor deze muziek kleine bezetting de liefdesmelodiën van Orpheus op haar ebbenhouten dwarsluit fluweelzacht tevoorschijn.

Dat het orkest na zestig jaar nog steeds bij de top 5 van het Nederlandse orkestenbestel hoort, werd andermaal gedemonstreerd in het vitale slotwerk, Haydns Symfonie nummer 99. Hierin wist dirigent Bruno Weil, die vanaf de rug gezien tot dan toe eigenlijk geen opzienbarende gebaren, maar wél instrumentale effecten teweegbracht, met zichtbaar genoegen en veel energie nog een heel scala aan luistervriendelijke details te ontlokken.

door: Peter Korz voor BN De Stem

Concert door Het Brabants Orkest o.l.v. Bruno Weil m.m.v. Baiba Skride op viool.
Gehoord op donderdag 8 oktober in het Chassé Theater in Breda.

Terug naar het overzicht